- (c) Anna Vanaerschot
Niets is wat het lijkt. Zyfa. Een neologisme wat de naam betreft, vertaald naar een breed en gezond eigenzinnig klankenspectrum. Melancholie, drama, een brok noise, vervreelding… Met zeven zijn, ze, deze strak musicerende bende. Strak, maar ze spelen toch losjes uit de pols, weven klanktapijten en onderzoeken daarbij de grenzen van de pop, waar ze even gaan snuffelen aan de lo-fi jazz, Americana (My Morning Jacket, Wilco, Admiral Freebee) nu-folk (Fleet Foxes) en een tikje indie-pop (early dEUS, Karate). Mooie referenties, voor een band die de kunst verstaat om songs te schrijven die beklijven en een plek opeisen in je hart. Waar ze beginnen converseren met ongeschreven poëzie en toekomstige liefdesbetuigingen. Wie Zyfa zegt, zegt lang slapen op zondag, trektochten door desolate landschappen en laidback genieten…
Bezetting
Anton: zang – ritmegitaar
Jan: leadgitaar – pedalsteel
Tim: zang – toetsen – percussie
Tom: drum
Quinten: trombone
Jeroen: tenorsax
Michiel: bas
Palmares
Radio 1: ‘Into The Wild’ gaat vele kanten op. Om te beginnen qua stijl. Het nummer begint als een ingetogen Red House Painters, dan horen we wat Pavement, later Freebee of zelfs een jonge Cohen in de brug. Ook instrumentaal gaan ze breed: van veelbelovende blazers gaan we naar rustige gitaartjes, een voorzichtige pedalsteel, een laidback orgeltje en terug naar uitgelaten blazers. Een song die blijft verrassen van een band die volgens ons aan een heel boeiende zoektocht bezig. (naar aanleiding van de Vi.be-selectie in april 2011)
Varia
TV Brussel naar aanleiding van hun support voor Guy Swinnen in café Le Coq werden ze door FM Brussel uitgenodigd voor een babbel; TV Brussel draaide een reportage.
Zyfa trok naar Glasgow, Schotland om er onder impuls van Jonathan O’Brien Lovesong Unsung op te nemen.
Zyfa won de publieksprijs van Popfolio, een initiatief van Poppunt waarbij acht beloftevolle bands een budget aangeboden kregen om met behulp van enthousiaste creativo’s een portfolio aan te leggen.
Find them on
